Weer veilig terug

hoihoi,

Alle testen zijn voorbij, en ik ben weer veilig terug. En dat was nog wat ingewikkelder dan ik van tevoren gedacht had! Ik zal bij het begin beginnnen :) Donderdag nam ik de bus van State College naar Monroeville. De bus was een half uur te laat, maar gelukkig haalden we de schade onderweg in. Ik kwam om half zes aan bij de Monroeville Mall. Daar heb ik even snel wat gegeten en een taxi gebeld, zodat ik naar het hotel kon. Maar... dat ging niet zo makkelijk als ik gehoopt had. Er was namelijk een footballwedstrijd, en kennelijk waren alle taxichauffeurs de wedstrijd aan het kijken ofzo. Dus, 2,5 uur en een boel telefoontjes later was er nog geen taxi. Uiteindelijk heb ik een lift gekregen van iemand in het winkelcentrum, ik geloof niet dat ik anders ooit aangekomen was...
Het hotel was verder prima, maar ik dacht dat er ontbijt bij zat, en dat bleek niet zo te zijn. Dus uiteindelijk liep ik om 6.30 uur in het donker, in de sneeuw, langs een drukke weg om ergens ontbijt te scoren. En toen weer de zelfde weg terug én nog een vervelende heuvel op om naar het testcentrum te komen. Gelukkig werd het toen al licht...
Daarna de GRE, dat had ik al geschreven in de vorige post. Na de GRE bleek het even onmogelijk om een taxi te krijgen, dus uiteindelijk heb ik maar een lokale bus genomen, terug naar het Greyhound busstation, die er anderhalf uur over deed om een kilometer of 3 af te leggen. Maarja, lopen was ook geen optie, want het was een extreem drukke weg en er was geen stoep.

Mijn bus zou om 2 uur vertrekken, maar om half 3 was er nog geen spoor van de bus. Die moest uit Pittsburgh komen, maar daar werd de telefoon niet opgenomen. Oftewel: geen enkel idee wanneer de bus zou komen. Uiteindelijk kwam de bus om 4 uur, twee uur te laat. En hoewel we de pauze van een half uur oversloegen én overal te hard reden, hebben we gek genoeg geen tijd ingehaald. Dus toen was ik om half 8 in Harrisburg. Daar was het gelukkig helemaal niet moeilijk om een taxi te krijgen, want er was een taxistandplaats om de hoek. Het hotel waar ik in Harrisburg was, was zeer cool: er was ontbijt, de mensen waren erg aardig, het was makkelijk een taxi te krijgen. Grote verbetering. De TOEFL was erg makkelijk en ging goed. Na de TOEFL ging ik terug naar het hotel, want ik had om een late check-out gevraagd. Dus had ik nog 2,5 uur om lekker te internetten, te chatten met Alexander en beetje televisie te kijken. En toen ging ik weer naar het busstation. De bus vertrok om 15.40 uur (20 min te laat) en na ongeveer 12 mile (20 min onderweg ofzo) vroeg ik aan de buschauffeur of de verwarming misschien wat hoger kon, want het was echt koud in de bus. Hij zei dat de verwarming al op maximaal stond, dus ik zei 'ok, jammer dan, bedankt'. Vijf minuten later zette de buschauffeur de bus aan de kant van de weg, en belde hij met de onderhoudsmensen. "De verwarming werkt niet en passagiers klagen erover (ik was de enige die wat gezegd had!), en dit is wel redelijk veilig maar ik ga liever terug". Dus, een rechtsomkeert. Om ongeveer 16.20 waren we weer terug waar de reis begon: op het busstation van Harrisburg. Er zou een nieuwe bus uit Philadelphia komen, maar dat zou minstens 3 uur duren (want het is 3 uur rijden, en ze moesten ook nog een bus en een chauffeur vinden). Dusja, dat was niet echt veelbelovend, want het was ook nog twee uur naar State College. En de mensen bij Greyhound zijn niet echt klantvriendelijk: het kan ze eigenlijk niks schelen dat de bus te laat is, je krijgt geen geld terug of enige andere compensatie.
Janet zou me ophalen van het busstation in State College, dus ik belde haar om te zeggen dat het niks zou worden. Ondertussen liep ik naar het treinstation (in hetzelfde gebouw) om te kijken of dat een mogelijkheid was. Helaas niet, er gaat maar één trein per dag in die richting, en die was natuurlijk een half uur eerder vertrokken. Maar gelukkig kon Frans me komen ophalen! Dat was echt supergaaf, want eerlijk gezegd vraag ik me zeer af of er überhaupt die dag nog een bus gekomen zou zijn (het zou de laatste bus zijn die dag). Het is wel anderhalf uur rijden van State College naar Harrisburg, dus ik had wat tijd te doden. Ik wilde gaan winkelen, want ik moet nog steeds een nieuwe winterjas hebben. Op zoek naar winkels vroeg ik aan twee beveilingsmensen waar die waren, maar zij vertelden mij dat alle winkels naar de buitenrand van de stad waren verhuisd en dat wat overgebleven was van het centrum eigenlijk een soort van 'war zone' geworden was. Eigenlijk was het gebied waar ik toen was veilig, volgens hen, maar moest ik niet veel verder lopen, "want daar wordt geschoten". Okay... maar niet die kant op dus. Ik ben aan de overkant van de straat in een restaurant gaan zitten, dat was erg leuk. Ik heb de tweede helft van de laatste footballwedstrijd van PSU gezien (ruim gewonnen! 49-18), lekker gegeten en gezellig gepraat. En ik begrijp nu al bijna de regels van football :)

Rond 7 uur was Frans in Harrisburg, en toen begon de reis terug. Om 9 uur was ik weer thuis en ik was erg moe. En ERG blij dat Frans me op was komen halen! Vandaag ben ik lekker aan het chillen, de was aan het doen en zometeen ga ik eens de meubels in mijn kamer anders zetten. En chillen.

Ik zal ook binnenkort even de foto's van Chicago online zetten... maar nu eerst even naar de was kijken en mn kamer verbouwen :)

xxx

PS: Kijk wat een leuke reis ik heb gemaakt... Hieronder een kaartje waarop je kunt zien dat ik bijna de hele staat doorgereisd heb. Om uit te zoomen, klik op de min. D = State College, B = Monroeville en C = Harrisburg.


View Larger Map