Langere update

hoihoi,

Alles gaat goed: ik heb al een Amerikaanse telefoon, busabonnement, boodschappen gedaan én gekookt (al was dat geen wereldsucces, waar ik het verschil tussen Amerikaanse en NL ingrediënten de schuld van geef) en een redelijk volle agenda. Dit hele weekend ga ik werken aan het boekhoofdstuk dat Janet en ik schrijven, dus helaas zal er redelijk weinig Skype-tijd zijn. Maar ik ga wel een beetje tijd afdwingen! Het enige wat ik nog niet heb is een netwerkkabel, dus ik heb nog geen internet in mn kamer. Oh, en een tv. Ook best irritant. Ik zit nu in de computerruimte van het complex waar ik zit, dat gaat op zich ook wel, maar ideaal is anders. Hopelijk kan ik snel afspreken met Heather, want ik zou haar kabel lenen. En snel een tv kopen. Dan zijn al mijn eerste levensbehoeftes weer vervuld! :-)

Ik had trouwens een verhaal geschreven in het vliegtuig, en gisteren ook, dus die plak ik even hieronder. Genoeg leeswerk, dus!

---

Vanuit het vliegtuig een langere update! Ik kan dit natuurlijk nu niet posten (hoewel ik wel begrepen heb dat internet in het vliegtuig niet meer onmogelijk is!), maar wel typen :)

Ik zit dus in het vliegtuig, we zijn ongeveer 3 uur aan het vliegen en zitten dus boven heel veel water. Hoewel het in Amsterdam slecht weer was (hagel!), ging het opstijgen zonder problemen, en tot nu toe hebben we ook nog geen turbulentie gehad. Dit was wel voorspeld, dus misschien dat het nog komt, maar voorlopig ziet het er allemaal rustig uit. Ik hoop dat het zo blijft: in State College zijn sneeuwstormen voorspeld! Oh, en ook leuk: Sarah Palin schijnt ook rond dezelfde tijd aan te komen als ik in State College. Hopelijk kan ik haar nog even zien, dat zou cool zijn! :)

De reis gisteren ging ook prima. Hoewel in Bangor aangegeven werd dat de trein vertraging zou hebben, kwam deze gewoon op tijd (omgekeerd van het Nederlandse systeem!), en ook de overstap ging prima. Vanaf Liverpool Lime Street moesten we nog een half uur met de bus naar het vliegveld. Vanuit de bus zag Liverpool (in de zon…) er erg leuk uit. Jammer dat we daar donderdag niets van gezien hadden, maar toen regende het echt te hard om fatsoenlijk rond te kijken. Ach, er komen nog veel meer conferenties in Bangor, dus er komt vast nog wel eens een gelegenheid om daar goed rond te kijken.
En nu gaat het vliegtuig toch wel schudden. Hmz… had moeten afkloppen.

Gisteren waren we ruim op tijd om het vliegveld, zeker omdat Marlies en ik niet hoefden in te checken. Caressa, Monique (AIO bij universiteit van Heidelberg) en Dorina (AIO in Tilburg) wel, die moesten wel nog lang in de rij staan. Toen weer security (schoenen uit…. Pfff…) en uiteindelijk konden we dan gaan boarden. De vlucht ging prima, geen turbulentie en ook keurig op tijd. Na nog anderhalf uur treinen was ik om 18.30 uur weer in Zutphen. Verder niet veel bijzonders gedaan: gegeten, laatste dingen inpakken, badderen… en slapen. Vanmorgen ging de wekker weer om half zeven (de vierde dag achter elkaar dat ik op dat bizarre tijdstip ben opgestaan, en de dag ervoor was het half zes…), heb ik nog de aller-allerlaatste dingen ingepakt en hadden we de trein van half acht.

Ik had trouwens echt 60 kilo bagage! Dat is dus 15 kilo teveel, maar gelukkig werd er niks van gezegd en werd alles zonder problemen ingecheckt. Scheelt weer een boel geld, maar ik moet er dus wel goed aan denken dat op de terugweg alles wat beter verdeeld wordt. Misschien moet ik ook maar het eea opsturen…

Daarna afscheid genomen van Alexander en helemaal naar de G-pier gelopen. Trouwens, voor de liefhebbers: ik zit nu in een Boeing 777, die persoonlijke videoschermpjes heeft. Heb net Baby Mama gekeken (met Tina Fey, beetje saai einde, maar verder een leuke film), nu staat House aan (Que Será, sera, van seizoen 1 of 2 ofzo), en nu ga ik op mijn laptop even ER en Numb3rs kijken.

Trouwens, turbulentie valt reuze mee. Af en toe schudden we een beetje, maar het duurt zelden langer dan een minuut of 2. Net ging het ‘fasten your seatbelts’-lampje wel even aan, maar ook dat is nu alweer voorbij, en de meeste tijd is er niks aan de hand. Chillen! Nog 3,5 uur…

---

Dit is van gisteren:


Ik heb net Bill Clinton gezien! Was supergaaf, heb nu ook allemaal
Obama-zooi om op de lege muren van mijn kamer te hangen. Sarah Palin
was hier gisterenavond, jammer dat ik die niet meer heb kunnen zien.
Maarja, een mens kan niet alles hebben...

Mijn vlucht was de eerste zes uur prima (van de 7.5, we hebben een
half uur winst gemaakt). Daarna kwamen we boven land (noord-canada,
want je vliegt altijd een beetje met een bochtje), en toen begon de
turbulentie. Op zich was het allemaal niet zo heel erg, maar als je
anderhalf uur lang schommelt, word je toch wel ERG misselijk. Ik zat
veel te praten met degene naast me, die ook alleen aan het reizen was,
en dat scheelde wel heel erg. Je hebt toch iets nodig om je gedachten
te verzetten, anders wordt het helemaal niks. Maar ja, na anderhalf
uur schommelen voelde ik me echt niet lekker, om even een
understatement te gebruiken. Oh, ook leuk: in een poging om het
slechte weer te ontwijken gingen we binnen een paar minuten (alsin
1-2) twee kilometer dalen. Ook goed voor het voedsel dat net in je
maag zit :-) Ik heb begrepen dat het op zich vaak gebeurt dat er op
dat stuk boven Canada turbulentie is, maar zeker niet zo erg (we
werden er ook voor gewaarschuwd door de gezagvoerder, en het
cabinepersoneel ging extra snel de snacks uitdelen en afval ophalen).
Aangekomen op Washington Dulles bleek ook dat er verschrikkelijk veel
vluchten vertraagd waren en zelfs op andere luchthavens hadden moeten
landen, dus dit was zeker niet de normale situatie. Het probleem was
dat het erg hard waaide, en dat de temperatuur juist gisteren 20
graden (Fahrenheit) was gedaald. Dat is dus absoluut niet normaal, en
Janet en andere mensen waren maandag gevlogen, en die hadden nergens
last van. Dusja, niks van te zeggen.
Op Dulles moesten we eerst door immigration, wat vervelend was, want
behalve dat je in de rij staat, konden we ook nergens zitten. En ik
voelde me gewoon echt niet jofel. Ik neem aan dat het ook niet hielp
dat het voor mijn gevoel natuurlijk al half 8 's avonds was (en ik om
half 7 was opgestaan), en ik in het vliegtuig alleen lunch en een
snack had gekregen. Dusja, moe + honger + wiebelen = niet goed. Ik
liep samen met mijn 'reisgenoot' (die naast mij in het vliegtuig zat)
naar Immigration, en toen ik na ongeveer een half uur zei dat ik me
weer iets beter voelde, zei ze dat ik nu ook weer wat kleur had...
Verklaart ook wel waarom mn benen nogal slap voelden. Achja.
Immigration ging verder supersimpel, we moesten alleen 3 kwartier
wachten ofzo.

Toen had ik nog een uur of 2 voordat mijn volgende vlucht ging, en die
heb ik besteed aan mn koffers overladen (wat een onzin), en op zoek te
gaan naar een Subway voor een broodje. Omdat ik me nog helemaal niet
lekker voelde, wilde ik in ieder geval iets waarvan ik zeker wist dat
ik het lekker vond, en ook iets dat goed vulde. Want zeker als ik niet
goed gegeten heb, word ik nog misselijker... Ik heb een half broodje
naar binnen gewerkt, en een halve liter water, en 2 uur nadat ik
geland was (dus nog een half uur voor mijn volgende vlucht) voelde ik
me eindelijk weer enigzins goed.

En toen was het tijd voor de tweede vlucht. Omdat die in zo'n klein
vliegtuigje was (30-35 mensen ofzo) had ik daar niet zo heel veel
vertrouwen in, en dat bleek geheel terecht. Op zich had ik mazzel dat
de vlucht uberhaupt ging, want bijna alle andere vluchten waren
vertraagd. De stewardess waarschuwde ook al, en hoewel je nooit wat te
eten krijgt, ging de drankjesservice nu alleen op verzoek. Maar ja,
volgens mij was het redelijk onmogelijk om je drinken in je bekertje
te houden... Omdat het zo'n klein vliegtuig was en we heel laag
moesten vliegen gingen we soms alle kanten op. De vlucht zelf was 5
kwartier ofzo, of een uur, en ik denk dat we daarvan 15 minuten rustig
hebben gevlogen. Maar zeker de landing was echt niet grappig. Ik was
verder niet bang, maar echt vlak voor we de grond zouden raken (meter
of 10), kwam er een windvlaag en ging de ene kant van het vliegtuig
twee meter omhoog. Om even een indicatie te geven... Op zich ging de
landing verder prima, we stuiterden niet eens op de landingsbaan, wat
mij eerlijk gezegd oprecht verbaasde. Maar ik was wel echt weer erg
misselijk. En ook toen duurde het weer een uur of twee voordat ik me
weer okay voelde...
Iedereen hier was verbaasd dat ik het vliegtuig sowieso ging, en
volgens Judy krijg ik de 'courage award'. Dus qua medelijden zit het
in ieder geval goed!

Frans (de man van Janet) kwam me ophalen, en toen zijn we nog even
langs de supermarkt geweest. Ik heb alleen brood en ham gekocht voor
ontbijt (ik was nog steeds erg misselijk, dus niks leek lekker), en
toen zijn we naar mijn appartement gegaan. Het is echt een enorm
complex, met 25 gebouwen, die denk ik allemaal 8 units hebben. Ik zit
in een unit met drie Amerikaanse meisjes: Katie, een graduate student,
Dalina, een junior (derdejaars) en Rebecca, een senior (vierdejaars).
Ze lijken allemaal aardig, hoewel ik ze nog niet veel gesproken heb.
Gisterenavond was er ook niemand in de woonkamer. Het lijkt er niet op
dat ze daar veel zitten, er staat ook geen televisie. Ik denk
eigenlijk dat ik ga proberen een goedkope televisie op de kop te
tikken, want ik moet hier natuurlijk wel televisie kunnen kijken! Ik
vind het ook leuk om bij anderen te gaan kijken (heb je meteen een
goed excuus om daar te komen), maarja, dat hoeft ook weer niet iedere
avond. Dusja. :-)
Verder was mn avond niet heel boeiend: ik heb uitgepakt tot ik weer
misselijk werd van het bukken (en kwam tot ongeveer de helft), en toen
heb ik een lekkere douche genomen en ben ik gaan slapen. Tot mijn
grote verbazing viel het met de moeheid wel mee, uiteindelijk sliep ik
rond half 10 (half 3 NL tijd, toen was ik toch al 20 uur wakker!).

Vanmorgen was ik om half zes wakker (jetlag...), dat vond ik best
redelijk. Ik heb me weer omgedraaid en doorgeslapen tot 9 uur. Toen
lekker weer gedoucht en mn haren gewassen en de andere koffer
uitgepakt. En vandaag ben ik dus voor het eerst naar PSU gegaan. Janet
kwam me ophalen, en heeft mn kamer goedgekeurd, en toen ben ik eerst
naar een meeting gegaan over het code-switching project dat hier
loopt, en daarna was een meeting waarin iemand vertelde over haar
onderzoek. Ik heb veel gezichten gezien en namen gehoord, gelukkig
kende ik er al een groot aantal. En toen vertelde David Rosenbaum me
dat Bill Clinton vanmiddag in State College zou zijn. Dus daar ben ik
net naar toe geweest. Vet cool! Ik heb allemaal Obama-gear om mn saaie
muren mee te behangen, en Bill Clinton sprak op een meter of 20 bij
mij vandaag. En toen hij weggging, kon ik nog een stukje verder lopen,
en liep hij op een meter afstand voorbij! Ik heb er nog foto's van
gemaakt met mijn mobiel, hopelijk kan ik die later uploaden (want ik
weet niet hoe ik ze van mijn mobiel op de computer kan krijgen, laatst
werkte het niet met Bluetooth, maar ik ga nu een nieuwe poging doen).
Ik heb een hele mooie foto dat hij recht in de camera kijkt en zwaait.
Cool! :-)

Zometeen ga ik bij Janet eten, en dan rijden we waarschijnlijk ook
even naar Target om het eea te kopen. Mijn kamer is nog erg leeg, dus
ik moet van alles hebben (varierend van handzeep tot een nachtkastje).
Hopelijk ziet het er dan wat huiselijker uit. Jetlag-technisch gaat
het trouwens ook wel prima: ik heb nog wel op allemaal rare tijden
honger en ik begin nu ook wel behoorlijk moe te worden (het is hier nu
5 uur 's middags, maar in NL 10 uur 's avonds). Vanavond ga ik gewoon
bikkelen en lang wakker blijven, dan moet het wel goedkomen.

Oja, en het sneeuwt hier dus! Dat is helemaal niet normaal, want
normaal begint dat pas in december. Maar vandaag sneeuwt en hagelt het
dus. Best gek, ook dat vreemd dat sneeuw en hagel altijd lachen is,
maar regen stom. Eigenlijk scheelt het natuurlijk niet zo veel... De
sneeuw blijft verder niet echt liggen, daar is het te warm voor. Maar
dat belooft nog wat voor de rest van de winter. In ieder geval heb ik
geen koude voeten (ik heb mn zwarte laarzen aan), dus dat is een goed
teken.

---

En dan weer van vandaag: het weer is nu een stuk beter. Ik heb geen thermometer voorbij zien komen, maar ik gok dat het een graad of 10 is, en erg zonnig, met straalblauwe lucht. Gisteren zijn we inderdaad naar Target gegaan, en nu is mijn kamer wat minder leeg. Ik moet alleen nog wel dingen hebben om aan de muur te hangen, maar dat komt vast met Heather nog wel. Zometeen Grey's Anatomy!

xxx